خدا ...گل منو چرا چیدی....!؟
                     گل من دنیای من بود


دیگه هر چی گل ببنیم .. پر پر میکنم سر مزارش!

روزها رفتند و ما ماندیم،

 همچون خاطرات،

خاطرتی سبز از آواز

آواز هایی که بهار را نوید میدهند!

روزها رفتند و ما در کوچه های دل دادگی ماندیم

کوچه هایی که صدای قدم های تو را برایم تدائی میکنند!

روزها رفتند و عشق نگذشت!

چشمان تو در ابدیت نگاهم بنشست

سکوت گرم نگاهت فریادی بود بر بغض خفته ی قلبم

عاشقانه دوستت دارم

چون بی تو هیچم.

تقدیم به یگانه معشوقم...

نگاه را از خود بگیرید گاهی لازم است نبینیم و در نادیده ها به جستجوی تپش قلبی باشیم که برای ما میتپد! ای کاش عشق را درمانی بود از نوع انسان! ای کاش راز خلقت در وجودم نبود تا این چنین آشفته ی دل گردم.

            آرزوي تو رو داشتن باز تو رو يادم مي ياره

                          تو بدون كه بي تو هرگز شب من سحر نمي شه

                                           جز تو چشمام واسه هيچكس نمي باره تر نمي شه

                                                      هنوزم حس نيازت از تو قلب من نرفته

                                                                   كاش بدوني كاش بدوني زندگي بي تو چه سخته

                                                    وقتی دلتنگ شدی به یاد بیاور کسی را که

                                                                   خیلی دوستش داری.

                                                    وقتی نا امید شدی به یاد بیاور کسی را که 

                                                                    تنها امیدش هستی.

                                               وقتی پر از سکوت شدی به یاد بیاور کسی را که

                                                                   به یک صدا محتاج است

                                            هر  وقت خواستی از غصه بشکنی به یاد بیاور کسی را که

دوست دارم گریه کنم

از چی،هیچی،دلم گرفته،دلم عحیب گرفته

از سفیدی وسیاهی،هیچ کس نیست که مرا در شب همراهی کند

دستش را بگیرم وعاشقانه خدا را فریاد بزنیم

سیب بخوریم وقشنگ بخندیم

هر دو پرنده شویم ازدست عشق

آری،زیباست آری گفتن

 I love you for always

وفای شمع را نازم كه بعد از سوختن

به صد خاكستری در دامن پروانه میریزد

نه چون انسان كه بعد از رفتن همدم

گل عشقش درون دامن بیگانه میریزد

                  گفت بنويس گفتم

با چه بنويسم قلم ندارم

 گفت با استخوانت بنويس

گفتم مركب ندارم با چه بنويسم

گفت با خونت بنويس

گفتم ورق ندارم بر روي چه بنويسم گفت

بر روي قلبت بنويس

                          گفتم چه بنويسم گفت دوستت دارم..